Hiszpania
Hiszpania leży w południowo-zachodniej części Europy, położona na Półwyspie Iberyjskim, między Oceanem Atlantyckim i Morzem Śródziemnym. Zajmuje powierzchnię 506 tys. km kwadratowych. Obejmuje ¾ Półwyspu Iberyjskiego, Wyspy Baleary i Wyspy Kanaryjskie oraz dwie enklawy na terytorium Maroka (Ceuta i Melilla). Stolicą kraju jest Madryt.
Północno-zachodnie wybrzeża Hiszpanii są silnie rozczłonkowane przez głębokie zatoki (wybrzeża riasowe), a pozostałe są wyrównane i odznaczają się wysokimi walorami krajobrazowymi i klimatycznymi (Costa del Sol, Costa Brava). Wnętrze kraju zajmuje Meseta (zespół wyżyn i płaskowyżów o wysokości 600-800 m n.p.m.). Pasma Gór Kastylijskich dzielą Mesetę na Starą i Nową Kastylię. Mesetę od północy otaczają Góry Kantabryjskie, od północnego wschodu Góry Iberyjskie, a od południa góry Sierra Morena stanowiące podniesioną krawędź płaskowyżu. Na krańcach półwyspu ciągną się łańcuchy młodych gór trzeciorzędowych typu alpejskiego – na północo –wschodzie Pireneje (Pico de Aneto 3404 m n.p.m.), a na południu Góry Betyckie (Mulhacen 3478 m n.p.m.). Niziny leżą na zewnątrz gór otaczających Mesetę i związane są z dolinami dwóch największych rzek – Ebro (Kotlina Aragońska) i Gwadalkiwiru ( Nizina Andaluzyjska).
Klimat Hiszpanii jest bardzo zróżnicowany. W części północnej i północno-zachodniej kraju panuje klimat umiarkowany wilgotny, na Mesecie Północnej umiarkowany kontynentalny z niezbyt gorącymi latami, a na Mesecie Południowej z latami gorącymi. Nizina Andaluzyjska ma klimat ciepłu i półsuchy, a południowe wybrzeże śródziemnomorskie klimat suchy.
Rzeki w Hiszpanii cechują się silnym spadkiem, licznymi wodospadami i zwężeniami. Najdłuższe z nich to: Tag, Ebro, Gwadalkiwir, Gwadiana i Duero.
W południowej i środkowej części kraju występuje roślinność śródziemnomorska: gaje wiecznie zielonych dębów szerokolistnych i korkowych oraz zarośla typu makii i garrigi, a w głębi kraju rosną krzewy i suche murawy, znaczne obszary zajmują pastwiska, gaje oliwne, winnice i sady. Na północy kraju przeważają lasy liściaste, w górach szpilkowe typu atlantyckiego i środkowoeuropejskiego.
Północno-zachodnie wybrzeża Hiszpanii są silnie rozczłonkowane przez głębokie zatoki (wybrzeża riasowe), a pozostałe są wyrównane i odznaczają się wysokimi walorami krajobrazowymi i klimatycznymi (Costa del Sol, Costa Brava). Wnętrze kraju zajmuje Meseta (zespół wyżyn i płaskowyżów o wysokości 600-800 m n.p.m.). Pasma Gór Kastylijskich dzielą Mesetę na Starą i Nową Kastylię. Mesetę od północy otaczają Góry Kantabryjskie, od północnego wschodu Góry Iberyjskie, a od południa góry Sierra Morena stanowiące podniesioną krawędź płaskowyżu. Na krańcach półwyspu ciągną się łańcuchy młodych gór trzeciorzędowych typu alpejskiego – na północo –wschodzie Pireneje (Pico de Aneto 3404 m n.p.m.), a na południu Góry Betyckie (Mulhacen 3478 m n.p.m.). Niziny leżą na zewnątrz gór otaczających Mesetę i związane są z dolinami dwóch największych rzek – Ebro (Kotlina Aragońska) i Gwadalkiwiru ( Nizina Andaluzyjska).
Klimat Hiszpanii jest bardzo zróżnicowany. W części północnej i północno-zachodniej kraju panuje klimat umiarkowany wilgotny, na Mesecie Północnej umiarkowany kontynentalny z niezbyt gorącymi latami, a na Mesecie Południowej z latami gorącymi. Nizina Andaluzyjska ma klimat ciepłu i półsuchy, a południowe wybrzeże śródziemnomorskie klimat suchy.
Rzeki w Hiszpanii cechują się silnym spadkiem, licznymi wodospadami i zwężeniami. Najdłuższe z nich to: Tag, Ebro, Gwadalkiwir, Gwadiana i Duero.
W południowej i środkowej części kraju występuje roślinność śródziemnomorska: gaje wiecznie zielonych dębów szerokolistnych i korkowych oraz zarośla typu makii i garrigi, a w głębi kraju rosną krzewy i suche murawy, znaczne obszary zajmują pastwiska, gaje oliwne, winnice i sady. Na północy kraju przeważają lasy liściaste, w górach szpilkowe typu atlantyckiego i środkowoeuropejskiego.
Szwecja
Norwegia
Bornholm
Irlandia
Hiszpania
Wenezuela
